|
پندار نامه ها
|
||
|
ایران سرزمین پیامبران |
|
|
چهارشنبه ، ۲۴/تیر/۱۳۸۸ |
|
به گفته دكتر ميداني اين افراد هدفي بجز دزدي داشته اند و با آنكه دكتر حاضر مي شود دخل را در اختيار آنها قرار دهد ولي ضاربين باز هم اقدام به مضروب كردن وي مي كنند . نكته قابل توجه آنستكه ضاربين با آنكه بندر عباس شهر كوچكي است اما ابايي از شناخته شدن نداشته اند چرا كه بدون ماسك و پنهان کاری وارد مطب مي شوند بطوريكه آخرين مريض هنگام خروج از مطب ايشان را مي بيند . لازم به ذكر است دكتر ميداني از پزشكان سرشناس بندر عباس مي باشد و پيش از اين بين سالهاي 1362 تا 65 مدت 2 سال و نيم به جرم بهايي بودن زنداني بوده است . |
برگرفته از :
http://www.hra-iran.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1416:46&catid=84:502&Itemid=219

تعويق محاکمه رهبران جامعه بهائى
ژنو - بنا به گزارش ها مقامات ايرانى به خانواده هاى هفت بهائى، که در حال حاضر در زندان اوين نگهدارى مى شوند، گفته اند که محاکمه اين افراد به تعويق افتاده است. تاريخ ديگرى براى اين محاکمه داده نشده است.
قرار بود محاکمه اين هفت نفر، که اکنون بيش از يک سال است در تهران زندانى هستند، روز شنبه ۲۰ تيرماه ۱۳۸۸ (۱۱ ژوئيه ۲۰۰۹) برگزار شود. البته خبر اين محاکمه نيز بر اساس اظهارات شفاهى مسئولان بود که پيش از اين بارها غيرموثق از کار در آمده است.
اين هفت نفر در بهار سال ۱۳۸۷ بازداشت شدند و بيش از يک سال است بدون هيچ اتهام رسمى و يا حق مشاوره با وکلاى خودشان در زندان هستند. خبرگزارى رسمى ايران گزارش داده است آنها به "جاسوسى براى اسرائيل، توهين به مقدسات دينى و تبليغات عليه جمهورى اسلامى" متهم شده اند.
اين زندانيان عبارتند از خانم فريبا کمال آبادى، آقاى جمال الدين خانجانى، آقاى عفيف نعيمى، آقاى سعيد رضائى، خانم مهوش ثابت، آقاى بهروز توکلى، و آقاى وحيد تيز فهم. به جز خانم مهوش ثابت که در تاريخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۷ (۵ مارس ۲۰۰۸) در مشهد دستگير شده بود، بقيه اين افراد در روز ۲۵ ارديبهشت ۱۳۸۷ (۱۴ مه ۲۰۰۸) در تهران بازداشت شدند.
جامعۀ جهانى بهائى به دفعات ضمن اعلام اين که بازداشت اين افراد تنها به خاطر اعتقادات دينى آنهاست؛ خواستار آزادى فورى آنها از زندان شده است.
اين درخواست ها براى آزادى هفت بهائى زندانى در بيانيه هاى دولت ها و نهادهاى حقوق بشر در سراسر جهان نيز بازتاب يافته است. روز جمعه ’عفو بين الملل‘ در بيانيه اى از مقامات ايرانى خواست که اين هفت نفر را آزاد کنند.
روز پنجشنبه کميسيون ايالات متحده براى آزادى دينى در جهان، در پاسخ به نامه رکسانا صابرى، خبرنگار ايرانى- آمريکائى که نزديک به چهار ماه در ايران زندانى بود، تقاضاى مشابهى را براى آزادى اين افراد منتشر کرد.
در همان روز آنجليکا بيير، يکى از اعضاى پارلمان اروپا، از جانب اعضاى کميسيون ايران در پارلمان اروپا خواستار آزادى اين زندانيان يا حداقل محاکمه علنى، آزاد و عادلانه آنها شد.
برگرفته از :
رقصی چنین میانهء میدانم آرزوست...

جناب لئونارد لیو
رئیس کمیسیون جهانی آزادی ادیان ایالات متحده
800 North Capitol Street NW, Suite 790
Washington DC 20002
جناب آقای لیو:
بدینوسیله از کمیسیون شما، کاخ سفید و و زارت امور خارجه آمریکا تقاضا می نمایم که اقدامات فزونتری برای ایجاد آگاهی بیشتر در مورد پرونده هفت تن از بهائیان که قرار است روز شنبه در ایران محاکمه شوند انجام داده خواستار آزادی فوری آنان گردند.

ای دلیــران وطن گـرد هم آییـد !
محمد جلالی چیمه(م. سحر)
دوستداران وطن گـِرد هم آیید
پاس ِ تاریخ ِ کـُهن گــِرد هم آیید
وطن امروز غریبانه تر از پیش
غرق ِ رنج است و محن گــِرد هم آیید
جمله جمعید به جان ، کینه مجویید
گرچه فردید به تن ، گــِرد هم آیید
مگذارید که این خانه بسوزند
آتش است این به سخن ، گــِرد هم آیید
باغ ِ عشق است مخواهید بهارش
خالی از سرو چمن گــِرد هم آیید
دشت شوق است میابید فضایش
عرصهء زاغ و زغن گــِرد هم آیید
کوی یار است مجویید صفایش
غرقه در لای و لجن گــِرد هم آیید
دیر اگر پاید از اینگونه عداوت
نه تو مانیّ و نه من ، گرد هم آیید
بیش ازین از صف ِ دشمن نهراسید
به خفا یا به عَلـَن گــِرد هم آیید
وطن است این و شمایید و قراری
ای دلیران وطن گــِرد هم آیید !ـ
برگرفته از :
پيام بيت العدل اعظم خطاب به بهائيان ايران در باره رويدادهاى اخير اين کشور
۱۹/شهرالنّور/۱۶۶ (۲/تیر/۱۳۸۸)
بهائیان عزیز در کشور ایران ملاحظه فرمایند:
خواهران و برادران روحانی،
با حزن و اندوه فراوان از وقوع حوادث اخیر در آن سرزمین مقدّس، منویّات قلبیّۀ خود را به پیروان حضرت بهاءالله ابراز مینماییم. سلامت و امان شما عزیزان از دیرزمان مشغلۀ ذهنی این مستمندان بوده و اکنون نگرانی امنیّت میلیونها نفر زنان و مردان شریف دیگر ایران نیز بر آن اضافه گردیده است، خاصّه آنکه اغلب آنان در عنفوان جوانی بوده مشتاق شکوفایی استعدادهای وسیع و نهفتۀ خود میباشند. ملاحظه فرمایید که با چه سرعتی پردهها برافتاد! مظالمی که طیّ سالیان دراز از طرق سازمانیافته و پنهان، بر بهائیان و دیگر شهروندان آن کشور وارد آمده در هفتههای اخیر در خیابانهای ایران در مقابل انظار جهانیان نمایان گشته است. اطمینان داریم که شما عزیزان در این ایّام نیز به آن اصل اساسی آیین بهائی که هر نوع فعّالیّت سیاسی حزبی را بر مؤمنین و مؤسّسات خود شدیداً منع میکند با خلوص کامل تمسّک خواهید جست. البتّه در عین حال نمیتوانید نسبت به مشکلاتی که گریبانگیر هموطنان عزیزتان است بیاعتنا باشید. استقامت در مقابل مشقّات و تضییقات بیشمار در طول سالهای متمادی شما را به خوبی آماده ساخته است که در حلقۀ خویشاوندان، دوستان، آشنایان و همسایگان چون نمادی از ثبوت قد برافرازید و چون مشعلی فروزان نور امید و شفقت برافشانید. اطمینان به آیندۀ درخشان ایران را در قلوبتان زنده نگاه دارید و بر این باور استوار مانید که سرانجام نور معرفت و دانایی غمام تیرۀ جهل و نادانی را زائل خواهد ساخت، عدالتخواهی و انصافطلبی مردم سبب خواهد شد که از چنگ تهمت و افترا رهایی یابند، و محبّت و وداد بر نفرت و عناد چیره خواهد گشت. بهائیان ایران با سلوک و منش خود نشان دادهاند که واکنش صحیح در مقابل ظلم نه قبول خواستههای سرکوبگران است و نه پیروی از خوی و روش آنان. نفوسی که گرفتار جور و ستم هستند میتوانند با اتّکا به قدرتی درونی که روح انسان را از آسیب کینه و نفرت محفوظ میدارد و موجب تداوم رفتار منطقی و اخلاقی میشود، ورای ظلم و عدوان بنگرند و بر آن فائق آیند. امید آنکه این بیان حضرت عبدالبهاء در گوشها طنین افکند: «ایران مرکز انوار گردد این خاک تابناک شود و این کشور منوّر گردد.»
در اعتاب مقدّسۀ علیا به یاد شما و هموطنان عزیزتان به دعا مشغولیم.
[امضا: بیت العدل اعظم]
برگرفته از :
|
جامعه بهایی |
|
سه شنبه ، ۲/تیر/۱۳۸۸
|
|
بنابر گزارشات دریافتی، هفت رهبر دربند جامعه مذهبی بهایی به نامهای مهوش ثابت ، فريبا کمال آبادي ، عفيف نعيمي ، سعيد رضائي ، وحيد تيزفهم، جمال الدين خانجاني و بهروز توکلي بیش از یکسال است در بازداشت موقت در بند امنیتی 209 زندان اوین به سر می برند. علاوه بر فشارهای روانی همچون تمدید مکرر بازداشت موقت، نگهداری در بند امنیتی و بالطبع شرایط محدود کننده این بند، گزارش شده است تغذیه این افراد با محدودیتهای جدی روبه رو شده که سلامتی آنان را به خطر می اندازد. این در حالی است که مسئولان بند مذکوربه خانواده این افراد نیز اجازه تامین مایحتاج اولیه منجمله تغذیه مناسب را نمی دهند. همچنین با اوج گرفتن بازداشت فعالان سیاسی و مدنی در روزهای اخیر در ایران و همینطور قطع امکان تماس تلفنی زندان اوین با دنیای بیرون، نگرانی های خانواده های این زندانیان عقیدتی افزایش نسبت به وضعیت آنان یافته است. برگرفته از : |
|
|